تفاوتهای بین مس، برنج و برنز


1398/3/21



 

مس، برنج و برنز، به اصطلاح "فلزات سرخ" نامیده می شوند. ممکن است در ابتدا بنظر بیاید که همانند باشند اما در واقع کاملا متفاوت هستند. برای اینکه بتوان تفاوتهای بین مس، برنج و برنز را تشخیص داد، لازم است که با هرکدام از این فلزات آشنا شویم. در ادامه خواص و کاربردهای مس، برنج و برنز را می خوانید.

 

مس

 

مس به دلیل هدایت الکتریکی و حرارتی عالی، استحکام خوب، شکل پذیری خوب و مقاومت در برابر خوردگی  در طیف گسترده ای از محصولات استفاده می شود. معمولا از این فلزات به علت مقاومت خوردگی آنها، در ساخت لوله و اتصالات استفاده می شود. آنها می توانند به راحتی لحیم کاری و جوش داده شوند. بسیاری از ورق مسی می توانند با روش های مختلف، گاز، قوس الکتریکی و مقاومت جوش داده شوند. آنها می توانند برای هر بافت و جلوه مورد نظری جلا داده شده و براق شوند.

 

مس غیرآلیاژی دارای گریدهای مختلفی است. گریدهای مختلف مس به دلیل ناخالصی‌هایی که دارد با یکدیگر تفاوت دارند. یکی از مهمترین خواص مس، توانیایی آنها در مبارزه با باکتری میباشد. پس از آزمایش وسیع ضد میکروبی توسط سازمان حفاظت از محیط زیست، مشخص شد که 355 آلیاژ مس، از جمله بسیاری از برنج ها ، در عرض دو ساعت پس از تماس با باکتریها، بیش از 99.9٪ از باکتری ها را می کشند.

 

کاربرد مس

 

مس یکی از اولین فلزاتی بود که کشف شد. لازم است بدانید که کاربرد مس در گذشته، ساخت ابزار یا دکوراسیون بود. اما جزئیات تاریخی، کاربرد مس در استریل کردن زخم ها و پاک کردن آب آشامیدنی را بیان می کند. اما امروزه  به علت توانایی مس درهدایت الکتریکی، از آن در مواد الکتریکی مانند سیم کشی به کار می‌رود.

 

برنج

 

برنج عمدتا آلیاژی است که از اضافه کردن روی به مس تشکیل شده است. برنج می تواند مقادیر مختلف روی یا سایر عناصر را اضافه کند. این مخلوط های مختلف طیف وسیعی از خواص و تغییر رنگ را تولید می کند. با افزایش مقدار روی، استحکام و انعطاف پذیری مواد، بهبود می یابد. بسته به میزان روی اضافه شده به آلیاژ، برنج می تواند رنگی از قرمز تا زرد داشته باشد.

 

اگر مقدار روی در برنج از 32 تا 39 درصد باشد، این کار باعث افزایش قابلیت گرم کاری می شود، اما سرد کاری محدود خواهد بود.

 

 اگر برنج حاوی بیش از 39٪ روی باشد (به عنوان مثال - Muntz Metal))، این مسئاله استحکام مس را بالاتر و شکل پذیری آن را کمتر می کند. (در دمای اتاق)

 

کاربرد برنج

 

به دلیل شباهت برنج به طلا، معمولا از آن در اهداف زینتی استفاده می شود. همچنین به دلیل کارایی بالا و دوام آن، معمولا در ساخت سازهای موسیقی مورد استفاده قرار می گیرد. به غیر از این موارد کاربرد برنج بسیار گسترده است.

 

سایر آلیاژهای برنج

 

 

برنج قلع

 

این آلیاژ برنج حاوی مس، روی و قلع است. قلع برای جلوگیری از روی زدایی(حذف روی از آلیاژهای برنج) در بسیاری از محیط ها استفاده شده است. این گروه دارای حساسیت کم به روی زدایی، استحکام متوسط، مقاومت در برابر خوردگی در اتمسفر و آب و هدایت الکتریکی عالی است. آنها توانایی گرم و هوادهی خوبی دارند و قابلیت شکل پذیری خوبی دارند. این آلیاژها معمولا برای ساخت بست‌ها، فلزات و سخت افزار دریایی، قطعات پیچ، شفت پمپ و محصولات مکانیکی مقاوم در برابر خوردگی استفاده می شود.

 

برنز

 

برنز آلیاژی است که عمدتا از افزودن سایر مواد به مس تشکیل شده است. در اغلب موارد ماده افزودنی معمولا قلع است، اما آرسنیک، فسفر، آلومینیوم، منگنز و سیلیکون نیز می تواند برای تولید خواص مختلف در مواد استفاده شود. همه این عناصر، یک آلیاژ بسیار سخت تر از مس را تولید می کنند.

 

برنز با رنگ نازک طلایی آن مشخص می شود. البته تفاوت بین برنج و برنز را به راحتی می‌توان فهمید، زیرا برنز بر روی سطح آن دارای حلقه های ضعیف است.

 

کاربردهای برنز

 

 

از کاربردهای برنز می‌توان  ساخت مجسمه ها، آلات موسیقی و مدال ها را نام برد. کاربردهای صنعتی مانند بوشینگ و یاطاقان استفاده می شود. برنز به دلیل مقاومت آن در برابر خوردگی در محیطهای دریایی هم مورد استفاده قرار می گیرد.

 

سایر آلیاژهای برنز

 

 

از آلیاژهای برنز می توان به فسفر برنز، برنز آلومینیومی، برنز سیلیکونی، برنج نیکلی و نیکل مسی اشاره کرد.

 

 

فسفر برنز (یا قلع برنز)

 

این آلیاژ معمولا حاوی قلع از 0.5٪ تا 1.0٪ و محدوده فسفر 0.01٪ تا 0.35٪ است. این آلیاژ ها به خاطر چقرمگی، استحکام، ضریب اصطکاک کم، مقاومت در برابر خستگی بالا و دانه های درشت قابل توجه هستند. قلع مقاومت در برابر خوردگی و استحکام کششی را افزایش می دهد، در حالی که فسفر باعث افزایش خاصیت ضد سایش و سفتی آن می شود. بعضی از موارد استفاده معمول برای این محصول عبارتند از: محصولات الکتریکی، فنر، واشر، تجهیزات مقاوم در برابر خوردگی.

 

برنز آلومینیوم

 

 

این آلیاژ حاوی آلومینیوم در محدوده  6٪ - 12٪، آهن 6٪ (حداکثر) و نیکل 6٪ (حداکثر) است. ترکیب این افزودنی های باعث افزایش استحکام می شود و مقاومت بسیار خوبی در برابر خوردگی و سایش ایجاد می کنند. این مواد معمولا در تولید تجهیزات دریایی، روکش یاطاقان، پمپ و یا شیرهایی که با مایع خورنده در تماس هستند، استفاده می شود.

 

 

برنز سیلیکونی

 

 

برنز سیلیکونی، آلیاژی است که هر دو برنج و برنز (برسس سیلیکونی قرمز و برنز سیلیکون قرمز) را پوشش می‌ دهد. آنها معمولا حاوی 20٪ روی و 6٪ سیلیکون هستند. برنج سرخ دارای استحکام بالا و مقاومت در برابر خوردگی است و معمولا برای ساقه های شیرها استفاده می شود. برنز قرمز بسیار شبیه برنج قرمز است، اما مقدار کمتری روی دارد. معمولا در ساخت اجزای پمپ و شیر استفاده می شود.

 

برنج نیکلی (یا نقره نیکلی)

 

 

این آلیاژ حاوی مس، نیکل و روی است. نیکل به مواد ظاهر تقریبا نقره‌ای می دهد. این ماده دارای استحکام متوسط و مقاومت در برابر خوردگی است. این مواد معمولا برای ساخت ابزار موسیقی، تجهیزات غذایی و نوشیدنی، تجهیزات چشمی و موارد دیگر که زیبایی در آنها عامل مهمی است، استفاده می شود.

 

نیکل مسی (یا copper nickel)

 

 

این آلیاژ می تواند از 2 تا 30 درصد نیکل تغییر کند. این ماده دارای مقاومت در برابر خوردگی و پایداری حرارتی بالایی است. همچنین این ماده، تحت فشار و اکسیداسیون در محیط بخار یا هوای مرطوب تحمل بسیار زیادی در برابر ترک خوردگی خوردگی دارد. محتوای نیکل بالاتر در این مواد باعث بهبود مقاومت در برابر خوردگی در آب دریا و مقاومت در برابر رسوب بیولوژیکی زیست محیطی دریایی خواهد شد. این مواد معمولا در ساخت محصولات الکترونیکی، تجهیزات دریایی، شیرها، پمپ ها و کشتی ها استفاده می شود.

 

 

تهیه شده توسط تیم تولید محتوای ایرانیان

Top
لوگو ساماندهی