فولاد گالوانیزه در مقابل فولاد ضد زنگ


1397/6/18



به طور مرسوم گالوانیزه در صنعت تولید (شامل قالب گیری فلزی و شکل دهی چرخشی) به فولاد گالوانیزه شده اشاره دارد  فولاد گالوانیزه ورقه های

 

فولاد معمولی است که با فلز روی به منظور مقاوم کردن به خوردگی پوشش داده می شود  فولاد معمولی از آهن ساخته شده که وقتی در معرض رطوبت

 

چه به صورت باران و یا به صورت رطوبت محیطی قرار گیرد، زنگ خواهد زد. در گذر زمان زنگ آهن (زنگ خوردگی) بخشی از فولاد را تا نقطه ی

 

شکست خواهد خورد  برای جلوگیری از زنگ زدگی اجزای فولاد دو راه وجود دارد:

 

- جایگزین کردن فلزی که وقتی در معرض آب قرار می گیرد، خورده نخواهد شد

 

- پوشش فولاد با یک محافظ فیزیکی به منظور جلوگیری از واکنش آب با آهن

 

 

همانند اکثر تصمیمات گرفته شده در صنعت، هر دو این گزینه ها در ابتدا از نظر هزینه برآورد می شوند.

 

 

تفاوت ها میان فولاد گالوانیزه شده، فولاد ضدزنگ و دیگر فلزات

   

 

 گاهی مواقع جایگزین کردن فولاد با فلز دیگری که زنگ نمی زند مثل فولاد ضدزنگ یا آلومینیم به دلیل تفاوت در قیمت انتخاب ساده ای نخواهد

 

بود، به طوری که از نظر اقتصادی جابه جایی مقرون به صرفه نیست  آلومینیم گران تر از فولاد و فولاد ضدزنگ بسیار بیشتر گران تر از آلومینیم است 

 

علاوه براین، فولاد ممکن است ویژگی های فیزیکی مشخصی همچون استحکام یا وزن داشته باشدکه جایگزینی برای یک کاربرد خاص را منع می کند.

 

گزینه ی بعدی محافظت فولاد با یک مانع فیزیکی مثل رنگ یا پوشش است (به همین دلیل است که گالوانیزه بهترین گزینه است).

 

 

غوطه وری قطعه در حمامی از روی مذاب (گالوانیزه از طریق غوطه وری)

    

 

گالوانیزه یک پوشش روی است که به ورقه هایی از فولاد به واسطه ی فرایندی به نام غوطه وری پیوسته اعمال می شود که در آن ورقه ی فولادی

 

از درون حمامی از روی مذاب عبور می کند. روی مایع با آهن در فولاد پیوند زده و یک لایه ی محافظ را در هر دو طرف ورقه تشکیل می دهد. بعد از

 

این فرایند ورق های فولادی می تواند درون یک بخش به اتمام رسیده قرار گیرد، زیرا پوشش روی در طول فرایند نه تکه تکه شده و نه جدا می شود  بخش

 

به اتمام رسیده در برابر خوردگی بدون هیچ پوشش یا رنگ کاری اضافی یا ثانویه مقاومت کرده، به طوری که این نوع از فرایند پوشش دهی اقتصادی

 

ترین فرایند برای محافظت فولاد از خوردگی را ارائه می کند.

 

 

مصارف آن ها

       

 

 محدوده ی گسترده ای از صنایع از هر دو تجهیزات فولادی ضدزنگ و گالوانیزه شده در کارهای روزمره ی خود استفاده می کنند. مصارف مرسوم

 

برای آن ها شامل محیط های مرطوب یا خارجی است، به طوری که ویژگی های مقاوم به زنگ زدن آن ها تجهیزات توانمندی را فراهم خواهد کرد که

 

قادر خواهید بود برای سال ها از آن استفاده کنید. کاربردهای خدمات غذایی یا کشاورزی به طور مرسوم از تجهیزات فولاد ضدزنگ یا گالوانیزه استفاده

 

می کنند.

  

  ما پیشنهاد می کنیم اگر قصد استفاده از تجهیزات در خارج از محیط خانه را دارید، فولاد گالوانیزه شده را انتخاب کنید.

 

 

فولاد ضدزنگ به طور ویژه ای برای کار با مواد غذایی، دارویی و کاربردهایی که نیاز به وجود الکتریسیته ی ساکن نباشد، مثل رایانه ها، طراحی شده

 

است  فولاد گالوانیزه شده به دلیل استحکام پایین تر و قیمت ارزان تر برای پروژه های با بودجه ی کمتر نسبت به فولاد ضدزنگ استفاده می شود علاوه

 

براین، این فولاد ها در تولید تجهیزات HVAC، سقف های فلزی برای خانه ها و زنجیره ی اتصالی حصارها (فنس) و ورق های فولدی استفاده می شود.

 

محصولات ساخته شده از فولاد گالوانیزه قادر به مقاومت در برابر خوردگی و ایستادگی در برابر آب و هوای نامطلوب بوده و نسبت به بسیاری از فلزات

 

دیگر مستحکم تر و سبک تر هستند  به دلیل اینکه فولاد ضدزنگ گران تر و پایدارتر بوده، برای پروژه های با بودجه ی زیاد که نیازمند تجهیزات ضخیم

 

یا بالابرهای سنگین است، استفاده می شود  بنابراین، فولاد ضدزنگ در آسمان خراش ها، پل ها، تندیس ها و یادبودها، ماشین ها، خطوط راه آهن،

 

هواپیماها و تعداد دیگری از محصولات گران قیمت استفاده می شود.

 

 

دو نوع گوناگون فولاد تفاوت بسیاری نسبت به یکدیگر دارند  هر کدام از آن ها مجموعه ای از مزایای خود را داشته که آن ها را به طور بی همتایی

 

مناسب برای طیف گسترده ای از کاربردها می سازد.

 

 

فولاد ضدزنگ معمولاً به پنج نوع تقسیم می شود:

 

 

فولاد فریتی: این فولاد ها بر پایه ی کروم بوده با مقادیر اندکی کربن که معمولاً کمتر از 0.1% هستند  این فولادها دارای ریزساختار مشابهی با فولادهای

 

کم آلیاژ و کربنی هستند  آن ها معمولاً در کاربردهای مقاطع نسبتاً نازک به علت ضعف چقرمگی در نقاط جوش محدود می شوند  به هرصورت، جایی که

 

جوشکاری مورد نیاز نیست، این فولادها دامنه ی گسترده ای از کاربردها را ارائه می کنند  فولاد های فریتی را نمی توان از طریق عملیات حرارتی سخت

 

کرد  فولادهای با میزان کروم بالا با افزودنی مولیبدن می توانند در شرایط کاملاً تهاجمی همچون آب دریا استفاده شوند  همچنین این فولادها برای مقاومت

 

آن ها به ترک خوردگی ناشی از تنش ایجاد شده به وسیله ی خوردگی انتخاب می شوند. آن ها به اندازه ی فولادهای ضدزنگ قابل شکل پذیری نیستند 

 

فولادهای فریتی مغناطیسی نیز هستند.

 

 

فولاد آستنیتی: به عنوان مرسوم ترین فولادها شناخته می شوند  ریزساختار آن ها ناشی از افزودن نیکل، منگنز و نیتروژن است  این همان ساختاری است

 

که در فولادهای معمولی در دماهای بسیار بالا اتفاق می افتد  این ساختار به این فولادها ترکیب مشخصی از قابلیت جوشکاری و شکل پذیری از خودشان

 

را ارائه می کند  مقاومت به خوردگی با افزودن کروم، مولیبدن و نیتروژن زیاد می شود  آن ها را نمی توان از طریق عملیات حرارتی سخت کرد، اما

 

فولادهای آستنیتی دارای خاصیت مفیدی بوده که قادر هستند کارسخت شده تا به سطوح بالایی از استحکام رسیده، در حالی که سطح مطلوبی از چقرمگی و

 

چکش خواری را نیز حفظ کنند  فولادهای آستنیتی استاندارد به ترک خوردگی ناشی از تنش ایجاد شده به وسیله ی خوردگی آسیب پذیر هستند  میزان

 

مقاومت فولادهای آستنیتی با مقدار نیکل بالا نسبت به این تنش زیاد می شود. آن ها به ظاهر غیرمغناطیسی بوده اما مقداری واکنش مغناطیسی برحسب

 

ترکیب و کارسختی فولاد از خود نشان می دهند.

 

 

فولاد مارتنزیتی: این فولادها در پایه کروم بودن مشابه فولادهای فریتی بوده اما دارای مقادیر بالاتری از کربن تا حدود 1% هستند  این میزان کربن به آن

 

ها اجازه ی سخت شدن و آبدهی شدن بسیار مشابه با فولادهای کم آلیاژ و کربنی را می دهد  آن ها در جاهایی که استحکام بالا و مقاومت به خوردگی

 

متوسط نیاز است، استفاده می شوند  این فولاد ها در محصولات بلند (طویل) نسبت به شکل ورقه و صفحه استفاده می شوند. به طور کلی فولادهای

 

مارتنزیتی قابلیت جوشکاری و شکل پذیری کمی داشته و مغناطیس نیز هستند.

 

 

فولاد دوگانه: این فولادها دارای ریزساختار 50% فریتی و 50% آستنیتی هستند. این ریزساختار استحکام بالاتر نسبت به فولادهای کاملاً فریتی و کاملاً

 

آستنیتی ارائه می کند. آن ها نسبت به به ترک خوردگی ناشی از تنش ایجاد شده به وسیله ی خوردگی مقاوم هستند  اصطلاحاً فولادهای دوگانه

 

(Lean-Duplex) به منظور مقاومت به خوردگی قابل مقایسه با فولادهای آستنیتی استاندارد اما با استحکام و مقاومت به ترک خوردگی ناشی از تنش ایجاد

 

شده به وسیله ی خوردگی افزوده شده، فرمول بندی شده اند  استحکام و مقاومت به کلیه ی شکل های خوردگی فولادهای سوپردوگانه در مقایسه با فولادهای

 

آستنیتی استاندارد زیاد شده است  آن ها قابل جوشکاری بوده اما دقت در انتخاب توان گرمایی و مواد مصرفی جوش بسیار مهم است. فولادهای سوپردوگانه

 

قابلیت شکل پذیری متوسط داشته و همچنین مغناطیسی بوده، اما به دلیل فاز آستنیتی 50% مغناطیس شدن آن ها در حد و اندازه ی فولاد فریتی، مارتنزیتی و

 

رده های PH نیست.

 

فولاد رسوب سخت شده: این فولادها می توانند استحکام بسیار بالایی را به وسیله ی افزودن عناصری همچون مس، نیوبیوم و آلومینیم ارائه کنند. با یک

 

عملیات حرارتی پیرسختی مناسب، ذرات بسیار ریزی در زمینه ی فولاد که بهره مندی از استحکام را فراهم می کند، شکل می گیرد  این فولادها می توانند

 

به شکل های پیچیده ای که نیازمند تلرانس های (خطای مجاز) خوب بوده قبل از عملیات پیرسازی نهایی ماشین کاری شوند، به طوری که از عملیات نهایی

 

حداقل اعوجاج وجود داشته باشد  این در تضاد با سخت سازی و آبدهی مرسوم در فولادهای مارتنزیتی است، جایی که اعوجاج بیش از یک مساله ی ساده

 

است مقاومت به خوردگی این فولادها قابل مقایسه با فولادهای آستنیتی استاندارد مشابه 1.4301 (304) است.    

   

 

 

 

 

تهیه شده در فولاد ایرانیان                               

 

Top